| تبليغات | X |
|
اگر خواهی که هرگزدرنمانی ................. قلاقیچه بخوان تا می توانی |
این دو حاج حسین هم رفتنی شدند. خدا بیامرزدشان
خبر بسیارخوبی است:
کلنگ فرهنگسرای شهر خالدآباد به زمين زده شد.
متن خبر : در روز چهارشنبه مورخ 14/5/88 با حضور مديران ارشد استاني آقايان مهندس عليزاده (معاون محترم امور عمراني استانداري) مهندس كاظمي (مديركل محترم دفترفني استانداري) مهندس جمالي نژاد (مديركل محترم دفتر امور شهري استانداري) و همچنين فرماندار ، بخشدار و جمعي از مسئولين شهرستان و بخش – كلنگ فرهنگسراي شهر خالدآباد به زمين زده شد.
موضوع جدی است . گفته می شود آقای مهندس علیزاده ( احتمالا همان آقای کلنگ به دست) برای نشان دادن اهتمـــام جــدی و عزم راسخ خود برای به بار نشاندن این پروژه همچنان در محــــل احداث کتابخانه مزبورمشغول کلنگ زنی هستن و فرمودن "جای پی ساختمون با من" و ظاهــــــرا هم کسی نتوانسته این کلنگ خوش رنگ وخوش دسته را از ایشون بگیره .
اما به نظر شما بعد از گذشت مثلاپنج سال اگر ما با مترو از محل این مراسم کلنگ زنون رد بشیم چی می بینیم ؟
احتمال شماره۱ یا احتمال شماره۲ ؟
با پيگيري شهردار محترم خالدآباد ؛ يكدستگاه اتوبوس واحد بنز 355 از سازمان اتوبوسراني تهران به مبلغ 73 ميليون ريال خريداري و به ناوگان نقليه شهرداري اضافه شد.
اول اینکه این کلمات قرمز در خبر بالا زیاد فکر شما رو مشغول و مغشوش نکنه . همین جوری قرمزش کردیم . الکی !
دوم اینکه : داستان اون پیرمرد فمی چی رو حتماْ شنیدید که بهش گفتن توی دهات تون "سالَک "اومده و اون پیرساده دل جواب داد : خوبه! هر چی بیاد تو آبادی خوبه!
سوم اینکه : انشاءاله به خوشی و میمنت اهالی وهمشهریان عزیز از این یکدستگاه اتوبوس بنز۳۵۵ استفاده کنند و حظ وافر (حالشو) ببرند و برای اموات باعثان و بانیان این کار خیر فاتحه بفرستند. البته اینطور که از قراین پیداست این کار همین جوری یلخی و کشکی و بی سروصدا نبوده و گویا به میمنت این دستاورد عظیم آیین های باشکوه برگزار شده و تقدیرها به عمل آمده و نطق های آتشین ایراد شده و گوساله ها ذبح شده و سفره ها گسترانیده شده وقس علیهذا.. که اینها هم جای تقدیر و تشکر و شعف بسیار داشته و دارد. به هر حال به مناسبت این اتفاق فرخنده و تاریخی و برای اینکه دوست و دشمن بدانند که ما چه بودیم و چه هستیم و چه خواهیم شد و در یک کلام "سیر تاریخی تحول ناوگان نقلیه در خالدآباد" ما را ملاحظه کنند ،چهار عکس زیر را گذاشتیم که حسودان اول مقایسه کنند و بعد بترکند .
۱ ۲
۳ ۴
-------------------------------------------------------------
این تصویر یکی از مفاخر خالدآباد و بدون شک یکی از برجسته ترین و دلسوزترین آنها در یکصد سال گذشته است .
اشناسیگه ؟!
تقدیم به احمدرضا و حمید عزیز(برادر زاده هایم)
که بنا بود دیروز تولد مادرشان را جشن بگیرند اما...
مادر زندگی ابدی را انتخاب کرد و برای همیشه به سوی خالق مهربانش پر کشید...
....................................................................................................................
آهسته باز از بغل پله ها گذشت
در فكر آش و سبزي بيمار خويش بود
اما گرفته دور و برش هاله ئي سياه
او مرده است و باز پرستار حال ماست
در زندگي ما همه جا وول ميخورد
هر كنج خانه صحنه ئي از داستان اوست
در ختم خويش هم بسر كار خويش بود
بيچاره مادرم
................................................
اما نداي قلب بگوشم هميشه گفت :
اين حرفها براي تو مادر نميشود .
پس اين كه بود ؟
ديشب لحاف رد شده بر روي من كشيد
ليوان آب از بغل من كنار زد ،
در نصفه هاي شب .
يك خواب سهمناك و پريدم بحال تب
نزديكهاي صبح
او زير پاي من اينجا نشسته بود
آهسته با خدا ،
راز و نياز داشت
نه ، او نمرده است .
..............................................
آنشب پدر بخواب من آمد ، صداش كرد
او هم جواب داد
يك دود هم گرفت بدور چراغ ماه
معلوم شد كه مادر از دست رفتني است
اما پدر بغرفه باغي نشسته بود
شايد كه جان او بجهان بلند برد
آنجا كه زندگي ، ستم و درد و رنج نيست
اين هم پسر ، كه بدرقه اش ميكند بگور
يك قطره اشك ، مزد همه زجرهاي او
اما خلاص ميشود از سرنوشت من
مادر بخواب ، خوش
منزل مباركت .
.....................................
آينده بود و قصه بي مادري من
ناگاه ضجه ئي كه بهم زد سكوت مرگ
من ميدويدم از وسط قبرها برون
او بود و سر بناله برآورده از مغاك
خود را بضعف از پي من باز ميكشيد
ديوانه و رميده ، دويدم بايستگاه
خود را بهم فشرده خزيدم ميان جمع
ترسان ز پشت شيشه در آخرين نگاه
باز آن سفيدپوش و همان كوشش و تلاش
چشمان نيمه باز :
از من جدا مشو
ميآمديم و كله من گيج و منگ بود
انگار جيوه در دل من آب ميكنند
پيچيده صحنه هاي زمين و زمان بهم
خاموش و خوفناك همه ميگريختند
ميگشت آسمان كه بكوبد بمغز من
دنيا به پيش چشم گنهكار من سياه
وز هر شكاف و رخنه ماشين غريو باد
يك ناله ضعيف هم از پي دوان دوان
ميآمد و بمغز من آهسته ميخليد :
تنها شدي پسر .
ديدم نشسته مثل هميشه كنار حوض
پيراهن پليد مرا باز شسته بود
انگار خنده كرد ولي دلشكسته بود :
بردي مرا بخاك كردي و آمدي ؟
تنها نميگذارمت اي بينوا پسر
ميخواستم بخنده درآيم ز اشتباه
اما خيال بود
اي واي مادرم
سلام دوباره
آخیش...چقدر دلم برای وبلاگم تنگ شده بود. چه خاکی هم گرفته بیچاره! عیب نداره . باید یه دستی به سر و روش بکشم و بیشتر از اینا خجالت زده این چند میلیون بازدیدکننده ام نشم.
کسی نپرسه این همه وقت کجا بودم و چرا اینقدر دیر برگشتم چون اونوقت مجبورم برای سرپوش گذاشتن روی تنبلی ام دروغ بگم.
به هر حال به میمنت بازگشت موفقیت آمیزم و برای خوشامد شما ، یه مطلب جالب + چند تا عکس توپ واسه تون میذارم تا حال کنید.
و اما مطلب جالب :
Bush & Obama were sitting in a bar
."?”A Guy approaches and inquires: “What are you guys up to
Bush: “We are planning for World War III
?"Guy: “Really, what's going to happen
Bush: “Well, this time we are going to kill 140 Million Muslims and Angelina Jolie..!"
?"Guy: "Angelina jolie? Why, Angelina Jolie
Bush Turns To Obama and says: “See! I told you, no one would worry about 140 Million Muslims
اگه انگلیسی تون خوب نیست خلاصش اینه که: بوش و اوباما تو یک " بار" مشغول گپ زدن درباره جنگ جهانی سوم بودند که یه بابایی ازشون می پرسه اونوقت نقشه شما چیه؟ بوش میگه : ایندفعه ما می خواهیم۱۴۰میلیون مسلمون و آنجلینا جولی رو سربه نیست کنیم. یارو با تعجب می پرسه: آنجلینا جولی ؟!۱ اون دیگه واسه چی ؟! بوش رو میکنه به اوباما و میگه : نگفتم ؟! هیشکی نگران اون ۱۴۰ میلیون نفر نمیشه!!
راستی عکسای توپی که گفتم این پایینه. حتما ببینید.
ای یزید بد !
چطور بود ؟ به زودی بر میگردم.
